Ik heb een rebel nodig

die de pest heeft aan alles wat mag

en verlangens koestert naar het verbodene

hoewel ik me door hem soms saai zal voelen

zal ik van hem houden

want hij is alles wat niet mag

hij maakt het leven spannend

Now where has it been
I mean the good old wild days
Became a bit too lame
Just take a look at my place
It’s just such a mess
But i’ll be outta this space
As soon as you tell where the night is

(niet van mezelf)

Ik snap het niet

mijn gevoelens, ze zijn zo raar

het lijkt alsof ik heimwee heb

ook al ken ik je nog maar 3 avonden

en wisselde ik amper iets met je uit, behalve dan misschien zweet en plezier

hoe je eruit ziet ontglipt me zelfs soms, maar de aantrekkingskracht blijft

ik vind het jammer dat ik je naam weet, want jij kent de mijne niet en dan voel ik me zielig

ik ben blij dat ik je naam weet, want dan kan ik hem fluisteren wanneer ik aan je denk

ik heb heimwee

want ik wil iets terug wat ik heb gehad

of had kunnen hebben

misschien

toch

Alcohol geeft me vleugels

En een tong die zegt wat ze wilt

En kust wie ze wilt

Armen die iedereen omhelzen

Of ze het nu willen of niet

Maar wat alcohol  me nog het meeste geeft

Is zin in jou

Zin in waar ik geen in zou mogen hebben

Ik wil je op me voelen

jouw borst op de mijne in het meervoud

je benen, mijn heupen omsluitend

hete adem in mijn hals

je tanden knappelend aan mijn oor

natte kusjes in mijn sleutelbeengootje

let’s have sex?

Soms jeukt het

Soms jeukt het zo hard dat ik er van moet wenen

Maar het gebeurt ook dat ik heel hard moet lachen

en niet meer kan ophouden

dat ik de wereld opeens heel prettig vind

Soms jeukt het, heel erg, en ook al wil ik dat het ophoud, het luistert niet.

Het blijft maar jeuken, en jueken

EN JEUKEN!

Mijn hart jeukt. Kan je misschien even krabben?

Hoe kan je nu verwachten

dat ik je troosten kan

als ik eigenlijk degene ben

die getroost moet worden.

Niemand die het ziet, want ik houd m’n mond stevig toe

draai de deur op slot.

Achter die deur bevinden zich mijn gevoelens.

Ze zijn teer en kwetsbaar

en daarom wil ik niet dat iemand ze ziet.

Hoe kan je nu verwachten

dat ik je troosten kan

als ik diep van binnen

wegkwijn

en m’n eigen gevoelens

niet eens aankan.

M’n ogen wenen

Het vocht stroomt eruit, met bakken.

Maar ik niet

Want ik wil het niet

Ik wou dat ik het water terug in de traanzakjes kon proppen, en kon lachen, al was het maar een flauwe glimlach.

M’n wangen worden nat, ik droog ze af met m’n mouw. Ruw.

‘Verman je!’ denk ik in mezelf. ‘Zo erg is het niet!’

Maar dat is het wel, voor mij is het op dit moment,

Het einde van de wereld

Ik ben in de war

Gebracht door jou

smsje

Doet veel

Zal ik er op ingaan

Of het over laten waaien?

Het wissen uit mijn inbox

Je kan de inbox van een gsm vergelijken met je geheugen. Onbelangrijke berichtjes verwijder ik na een tijdje of meteen. Ze hebben geen belang, zijn niet bijzonder, geen emotionele waarde. Jouw smsjes daarintegen kan ik jaren bijhouden. Die verwijder ik alleen uit schaamte dat iemand zou zien dat ik er om geef.

Je ruikt naar kaarsen en koffie

een adem van sigaretten, drank en wilde nachten. Vrouwen misschien?

haar vol schilfers

geen zin om het te wassen, om iets te wassen

vuile sokken,een gat in je ondebroek, een gootsteen vol vaat

Met tegenzin kleren

                      van de vorige dag

                                     aantrekken

zuchten

wat is het leven hard